Motto

Dobrze rządzić, oznacza zaspokajać potrzeby ludzi a nie to, czego oni chcą!

PROPOZYCJE ELEMENTÓW PROGRAMU LEWICY POLSKIEJ

 

1. Podstawowe cele Lewicy i zasady funkcjonowania państwa pod jej rządami.

Dla Lewicy to motto powinno oznaczać spełnienia trzech podstawowych zadań. Po pierwsze, zapewnić godność każdemu człowiekowi, po drugie dbać o sprawiedliwość społeczną i po trzecie zapewnić wolność obywatelską w demokratycznym państwie.

Spełnienie tych zadań nie jest problemem łatwym, a w szczególności w naszych warunkach, kiedy układy polityczne zmieniają się, co cztery lata, a nawet częściej. Szczególnie trudne zadanie ma do spełnienia Lewica tu i teraz, kiedy jest rozbita ideowo i organizacyjnie, a wiele ugrupowań prawicowych przejęło hasła lewicowe ze sfery społecznej i gospodarczej, a także ze względu na uwarunkowania historyczne i duży wpływ kościoła katolickiego.

Jednym z podstawowych filarów państwa demokratycznego jest system wielopartyjny. Partia, która uzyska mandat wyborców w wyborach powszechnych, staje siłą rządzącą i ponosi pełną odpowiedzialność za państwo. Z tych też powodów Lewica współczesna, kiedy będzie u steru władzy, nie może funkcjonować według form i norm obowiązujących na Zachodzie w partiach socjaldemokratycznych. Rząd RP, będący najwyższym konstytucyjnym organem wykonawczym, który musi działać zgodnie z ustawą zasadniczą, ustawami i umowami międzynarodowymi, w swoim składzie politycznym, także dotyczyć to mogłoby i premiera, nie powinien mieć tylko działaczy partyjnych, ale powinny to być również osoby delegowane przez partię, nie koniecznie będącymi jej członkami. Wtedy kryteriami oceny rządu będzie jego sprawność organizacyjna i administracyjna, stopień egzekwowania prawa, bezpieczeństwo obywateli i kraju, przejrzystości procedur funkcjonowania gospodarki, ściągalność podatków, przestrzegania praw pracowniczych, relacje pomiędzy centrum a władzami samorządowymi. Taka zasada powinna obowiązywać również władze samorządowe. Kierownictwo partii powinno spełniać funkcje kontrolną w zakresie celów wynikających z programu wyborczego oraz powinno realizować funkcje organizacyjne, ideologiczne oraz utrzymywania ścisłej więzi z członkami partii (organizacjami partyjnymi), jej sympatykami (młodzieżą, inteligencją) i potencjalnymi wyborcami.

Ze względu na odpowiedzialność, jaką powinna ponosić partia przed wyborcami, wybory do sejmu i samorządu wojewódzkiego powinny być proporcjonalne, okręgami wyborczymi do sejmu powinny być województwa, a do samorządu wojewódzkiego powiaty. Wybory do samorządów powiatowych, gminnych (miejskich) powinny odbywać się w okręgach jedno mandatowych. Ustalanie list wyborczych powinno odbywać w oparciu o prawybory na podstawowym szczeblu partyjnym, a następnie poprzez konferencje delegatów na wyższych szczeblach partyjnych, na których byliby wybierali kandydaci wytypowani w prawyborach.

 

2. Podstawowe zasady funkcjonowania gospodarki pod rządami Lewicy.

Lewica, kiedy będzie u steru władzy, musi wypełniać hasła ze sztandarów lewicy, głoszące sprawiedliwość społeczną. Sprawiedliwość społeczną, rozumianą nowocześnie odpowiadającą zasadzie “każdemu według jego możliwości”.

Tę zasadę można zrealizować tylko wtedy, jeśli gospodarka narodowa będzie właściwie funkcjonować. Niestety, ale tu Lewica musi skorzystać z dobrej organizacji wytwarzania i zbytu produkcji stosowanej w gospodarce kapitalistycznej. A więc wolny rynek, ale taki, w którym powinny obowiązywać:

- zdrowa konkurencja,

- bezwzględne przestrzeganie prawa pracy,

-zasada równo prawnego traktowania podmiotów gospodarczych o statusie państwowym, spółdzielczym, publicznym i pracowniczym (swoboda działalności gospodarczej).

Z rynku tego powinien być w maksymalnym stopniu wyeliminowany wszelkiego typu monopol, który zagraża i eliminuje wolną konkurencję. Nadrzędnym celem Lewicy w problematyce gospodarczej jest podejmowanie takich działań, aby wyeliminować bezrobocie długo falowe, a bezrobocie okresowe sprowadzać, co najwyżej do kilku procent. Te działań to:

- długo falowa polityka edukacji i nauki dostosowana do rzeczywistych i prognozowanych potrzeb rozwoju państwa,

- w dużych organizacjach produkcyjnych będących własnością państwa, w przypadku zmiany struktury własności, państwo powinno utrzymać stosowny pakiet akcji zabezpieczający przed marginalizacją lub likwidacją tej organizacji,

- prowadzenie polityki pozwalającej w maksymalnym stopniu wykorzystanie warunków naturalnych w poszczególnych regionach kraju,

-wyeliminowanie bezpośrednich oddziaływań politycznych na funkcjonowanie przedsiębiorstw państwowych poprzez likwidację ministerstwa skarbu, a jego funkcje nadzorcze (kontrolne) przekazanie prokuratorii, która byłaby organem niezależnym wzorowanym na ustawie o prokuratorze, kadencja powinna być dziesięcioletnia,

- utworzenie państwowego organu prognozowania i planowania rozwoju gospodarczego i społecznego kraju,

- stworzenie racjonalnego, sprawiedliwego i egzekwowalnego systemu podatkowego.

 

3. Lewicowe zasady pierwotnego podziału dochodu narodowego.

Wytworzony dochód narodowy powinien być dzielony racjonalnie i sprawiedliwie. Racjonalność dotyczy w szczególności wtórnego podziału dochodu narodowego, zaś sprawiedliwy powinien dotyczyć podziału dochodu narodowego pierwotnego.

Dla zapewnienia pewnego minimum życiowego, w państwie sprawiedliwości społecznej, pierwotny podział dochodu narodowego (płace pracowników najemnych i zysk przedsiębiorstwa) musi być dokonywany po pierwsze, przy ustalonym progu bezpieczeństwa, którym ma być płaca minimalna (istnieje w państwach starych krajów UE), po drugie musi być zlikwidowana nieuzasadniona olbrzymia rozpiętość płacowa pomiędzy najniżej i najwyżej zarabiających. W organizacji produkcyjnej, usługowej, a także i w innych organizacjach nieprodukcyjnych, administracyjnych, wysokość uposażenia pracowników kształtuje jej szef, według przydatności i możliwości każdego z pracowników. Najwyższa płaca w danej organizacji musi być funkcją płacy minimalnej w danej organizacji, która nie może być niższa niż obowiązująca w państwie. Rozpiętość płacowa w państwie sprawiedliwości społecznej nie może być wyższa niż 20 (?) krotność płacy minimalnej. Wprowadzenie tego rozwiązania w niczym nie ogranicza przedsiębiorcy wypłaty wyższych kwot w formie premii, nagród z tą tylko różnicą, że będą one wypłacane z zysku i nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

 

4. Lewicowe kryteria wtórnego podziału dochodu narodowego.

Podział wtórny dochodu narodowego powinien być racjonalny, ponieważ dotyczy finansowania dziedzin: administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, ochrony porządku publicznego, obrony narodowej, powszechnej oświaty publicznej, nauki, kultury, publicznej ochrony zdrowia, opieki społecznej. I tak nakłady na ochronę porządku publicznego powinny zapewnić bezpieczeństwo obywateli, ale nie powinno to być państwo z elementami państwa policyjnego, nakłady na obronę narodową powinny wynikać z doktryny obronnej państwa, nakłady na publiczną ochronę zdrowia powinny zapewnić wymogi konstytucyjne w tej dziedzinie. Nakłady na oświatę, naukę i kulturę powinny stanowić priorytet w rozwoju cywilizacyjnego naszego kraju, przy zastosowaniu głębokich zmian strukturalnych i proceduralnych w funkcjonowaniu tych dziedzin. Nakłady na opiekę społeczną powinny być na takiej wysokości, aby mogła być też tu spełniona zasada “każdemu według jego możliwości” oznacza to, że dla osób pokrzywdzonych przez los, niedołężnych należy zapewnić takie warunki, aby nie urągały godności istoty ludzkiej. Dla innych dotkniętych ubóstwem należy stosować taką pomoc, która byłaby bodźcem do uaktywnienia ich działań w celu poprawy przez nich samych swojego losu. Budżet centralny powinien w odpowiednim stopniu wspomóc budżety samorządowe, które powinny ponosić pełną odpowiedzialność za praktyczną realizację pomocy społecznej. Kryterium wtórnego podziału dochodu narodowego w zakresie opieki społecznej to zapewnienie, aby żadne dziecko w Polsce nie było głodne i niedożywione, bezdomność i żebractwo powinno zniknąć z naszych ulic miast i wsi, osoby niedołężne samotne nie powinny być pozostawione samym sobie, osobom niepełnosprawnym należy stworzyć odpowiednie warunki do funkcjonowania w społeczeństwie.

Edukacja powinna być obowiązkowa, jej celem powinno być w pierwszym etapie dostarczenie takiej wiedzy i umiejętności, aby uczeń był przygotowany do życia w społeczeństwie i środowisku. Oprócz przekazania wiedzy szkoła na tym etapie już powinna dokonać oceny umiejętności, możliwości intelektualnych, psychicznych i fizycznych przydatności do dalszego jego rozwoju. Powinno to być jedno z podstawowych zadań szkoły.

W drugim etapie celem edukacji powinno być przygotowanie do zawodu (czeladnik, mistrz) lub przygotowanie do studiów wyższych (licea). Po ukończenie tego etapu, oprócz świadectwa ukończenia szkoły (dyplom, matura), absolwent, abiturient powinien uzyskać opinię jego zdolności, umiejętności intelektualnych, predyspozycji psychicznych i szczególnych uzdolnień. Każdy abiturient, na podstawie uzyskanych ocen świadectwa maturalnego i tej opinii, otrzymałby stosowny bonus, uprawniający do przyjęcia na uczelnię. Wartość tego bonusa byłaby czekiem płatniczym dla wybranej przez abiturienta uczelni. Jeśli wartość jego bonusa nie pokrywałaby wartości przypisanej danej uczelni, to różnicę opłaci przyszły student (zasada – “każdemu według jego możliwości”). Dla każdego abiturienta przysługiwałby tylko jeden bonus, a jego wartość byłaby rozliczana po każdym cyklu (rok, semestr).

Podstawowym kryterium oceny jakości uczelni powinny stanowić prace naukowe (badawcze), ocenione przez stosowną komisję państwową. Na tej podstawie powinien być wydany certyfikat jakości, który stanowiłby podstawę określenia ceny studiów na kierunku danej uczelni w sensie zastosowanych bonusów.

Prace naukowe powinny być realizowane przez instytuty PAN i wyższe uczelnie akademickie. Nakłady na prace naukowe powinny być finansowane przez państwo w tych dziedzinach, które mają istotny wpływ na realizację celów wynikających ze strategii rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego kraju. W zakresie rozwoju technologii państwo powinno prowadzić taką politykę, która stwarzałaby motywację dla jednostek gospodarczych podejmowania wysiłków na rzecz prac badawczo – rozwojowych.

Pełne zaspokojenie potrzeb zdrowotnych jest praktycznie niemożliwe. Stąd też należy szukać rozwiązań optymalnych tzn. należy określić cele, jakie powinno się osiągnąć przy określonych ograniczeniach.

Rząd musi zapewnić:

- bezpieczeństwo medyczne na terenie kraju;

- ochronę epidemiologiczną ludności;

- profilaktykę w zakresie chorób cywilizacyjnych;

- opiekę zdrowotną kobiet w okresie ciąży i porodu oraz wszystkim dzieciom do lat 16-tu;

- finansowanie nowoczesnych metod, leczenia chorób genetycznych w klinikach akademickich.

W systemie publicznej ochrony zdrowia każdy człowiek powinien mieć możliwość, w zależności o stanu zdrowia, uzyskania porady lekarskiej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (POZ), specjalistycznej, szpitalnej oraz rehabilitacji poszpitalnej. Ze względu na ograniczenia finansowe musi być określony podstawowy koszyk usług medycznych. Podstawowymi kryteriami określającymi zawartość koszyka powinny być głównie usługi ratujące życie, usługi przywracające zdolność do pełnego zdrowia, usługi przywracające zdolność do samodzielnego funkcjonowania, usługi zmniejszające cierpienie i poprawiający ulgę w cierpieniu. Usługi z zakresu POZ nie mogą być ograniczone koszykiem usług medycznych, jednak w tym zakresie konieczne są uregulowania organizacyjne.

Zrealizowanie tych celów, zadań publicznej ochrony zdrowia wymaga nakładów, które powinien zapewnić odpowiedni system ich finansowania. To, co zapewnić ma rząd, powinno być finansowane z budżetu państwa. Pozostałe zadania muszą być finansowane w ramach sytemu ubezpieczeń. Każdy człowiek w ramach swojej codziennej działalności standardowej posiada ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast poza działalnością standardową ubezpieczeniami zdrowotnymi powinny być objęte:

- jeżeli wykonuje jakieś czynności na rzecz osoby (prawnej, fizycznej) powinien być przez nią ubezpieczony z tytułu możliwości doznania uszczerbku na zdrowiu,

- ubezpieczenia komunikacyjne,

- podróże, turystyka, ekstremalny wypoczynek itp.

Wyniku doznanych obrażeń firma ubezpieczeniowa powinien pokrywać koszty leczenia bezpośrednio placówce leczącej (podobnie jak pokrywa koszt naprawy samochodu). W ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego należy stworzyć konkurencję, tj. powołać kilka publicznych agencji ubezpieczeniowych, z których każda ma zasięg działania na terenie całego kraju i bazuje na zasadzie non profit.

 

5. Racjonalny, sprawiedliwy i efektywny system podatkowy.

Efekty racjonalnego i sprawiedliwego wtórnego podziału dochodu narodowego będą zależały o wielkości dochodu będącego do dyspozycji państwa. Składnikami dochodu państwa są: podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) i prawnych (CIT), podatek majątkowy i podatek od towarów i usług VAT oraz inne dochody z tytułu ceł, akcyzy, mandatów itp. W zależności od sposobu opodatkowania dochodów pochodzących z różnych źródeł rozróżnia się podatek globalny i podatek cedularny. W Polsce (III RP) podatek globalny jest progresywny i stosowany tylko do osób fizycznych, w zasadzie tylko dotyczy dochodów z pracy najemnej, rent i emerytur, dochodów z najmu. W związku z propozycją ograniczenia rozpiętości dochodów z pracy najemnej, należałoby zastosowanie w systemie podatkowym tylko podatku cedularnego. Zastosowanie podatku cedularnego umożliwia odrębne opodatkowanie każdego rodzaju dochodu podatnika, pozwala na preferowaniu jednych, a dyskryminowaniu innych rodzajów dochodów, przez ustalanie zróżnicowanych stawek i skal podatkowania. Ten typ systemu podatkowego jest wysoce efektywny z punktu widzenia jego egzekwowania, ściągania i naliczania. W systemie tym zlikwidowane zostają wszystkie przedmiotowe ulgi podatkowe, w szczególnych przypadkach mogą być zastosowane jedynie podmiotowe ulgi podatkowe (np. ulgi pro rodzinne). System podatkowy jest jednym z ważnych elementu funkcjonowania gospodarki narodowej, jak również istotnym czynnikiem sprawiedliwości społecznej. Dlatego też powinien być systemem przejrzystym, jednoznacznym i tanim, ale również skutecznym.

Przy przyjętych założeniach poszczególne podatki powinny być następujące:

  1. Wynagrodzenie ze stosunku: pracy, służbowego……powinno być opodatkowane, przy założonej rozpiętości uposażenia, jednakową stawką podatkową. Pracodawca z zysku netto może dowolnie wynagrodzić zasługującego pracownika, ale wtedy stawka podatkowa może być np. 25% od tej nagrody. Korzyść dla systemu podatkowego – stawka podatku CIT + 25% od wypłaconej nagrody z zysku. Wypłata tego wynagrodzenia z zysku nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu. Wydatki z zysku przeznaczone na cele socjalne i zdrowotne dla całej załogi mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
  2. Wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, umowy o dzieło opodatkowane stawką jak wynagrodzenie ze stosunku pracy z tym, że umowy te należałoby traktować jako sprzedaż swojej usługi, i ta sprzedaż byłaby obciążona podatkiem VAT. Podatek ten płaciłby, jak zawsze, kupujący (zatrudniający) z obowiązkiem odprowadzenia do urzędu skarbowego. Podatek VAT w tym przypadku byłby czynnikiem hamującym wzrost bezrobocia.
  3. Podatek z tytułu rent i emerytur powinien odpowiadać stawce jak wynagrodzenie ze stosunku służbowego.
  4. Podatek od wynajmu, nieruchomości i budynków powinien być podatkiem lokalnym o zróżnicowanej stawce podatkowej uzależnionej od uwarunkowań lokalnych.
  5. Podatek majątkowy – rolny powinien zostać podzielony na podatek rolny dla tych gospodarstw, których dochodowość jest trudna do określenia i na gospodarstwa, których dochodowość jest możliwa do ustalenia z górną granicą do np. 20000 zł na miesiąc. Gospodarstwa o dochodowości większej powinny być traktowane jak przedsiębiorstwa, a podatek powinien być stosowane zgodnie z CIT.
  6. Pozostałe podatki majątkowe powinny mieć zróżnicowaną stawkę i skalę podatkową i tak np. podatek “Belki” powinien być symboliczny, natomiast, np. podatki od kapitału np. od dochodów giełdowych, dochodów gier kasynowych itp. powinny mieć odpowiednie stawki i skalę podatkową.

Skutki proponowanych rozwiązań podatkowych:

  1. Likwidacja wszelkich ulg podatkowych dla wszystkich, pomoc socjalna dla potrzebujących, przyznawana wg ściśle określonych kryteriów dochodowych na osobę przez wyspecjalizowane służby samorządowe.
  2. Koniec dyskusji z liberałami o podatku liniowym, jednocześnie opodatkowanie wszystkich tych, którzy osiągają dodatkowe dochody poza stosunkiem pracy, renty czy emerytury, stosownymi stawkami podatkowymi – element odpowiadający zasadom lewicy.
  3. Likwidacja rozliczeń rocznych PIT spowoduje zmniejszenie kosztów funkcjonowania urzędów skarbowych, z tytułu ponoszonych kosztów obsługi tej czynności, a w szczególności oszczędność setki ton papieru zużywanego na tzw. PIT-y, koszty archiwowania oraz koszty personelu. Uwolniony personel może być wykorzystany w innych działach funkcjonowania US.
  4. Korzystniejszą formą dla pracodawcy będzie zatrudnienie ze stosunku pracy, a nie na umowę zlecenie, a to spowoduję wzrost zatrudnienia, co przyczyni się do zmniejszenia bezrobocia.

 

6. Zobowiązania wyborcze Lewicy.

Przedstawione tu zobowiązania wyborcze mogą być dla elektoratu wiarogodne tylko wtedy, kiedy nastąpi zjednoczenie ideowe na gruncie tych zobowiązań wyborczych. Formą organizacyjną tego zjednoczenia może być federacja ugrupowań lewicowych, które zgadzają się z tymi zobowiązaniami, jednak w ramach poszczególnych ugrupowań mogą istnieć różnice w sposobie dojścia do ich urzeczywistnienia. W ramach demokracji wewnątrz federacyjnej wypracowana powinna być jednolita procedura postępowania w osiągnięciu zamierzonego celu. Zobowiązaniami tymi są:

  1. Polska pod rządami Lewicy będzie państwem demokratycznym, praworządnym, bezpiecznym dla obywatela, ale nie policyjnym, o nowoczesnym systemie zarządzania bez kolesiów i nieudaczników, działającym w oparciu plan strategiczno – rozwojowy i działający zgodnie z zasadą “każdemu według jego możliwości”, nie może być w Polsce ludzi, a w szczególności dzieci głodnych, niedożywionych, należy podjąć bezwzględną walkę z bezdomnością i żebractwem.
  2. Po uzyskaniu przez Lewicę mandatu wyborczego, Lewica musi stać się “zastępstwem procesowym” swojego elektoratu wobec organów państwowych i samorządowych w zakresie złożonych zobowiązań wyborczych.
  3. Wyeliminowanie wpływów politycznych na funkcjonowanie przedsiębiorstw o statusie państwowym, stworzenie jednolitych i równoprawnych zasad funkcjonowania wszystkich podmiotów gospodarczych bazując na społecznej gospodarce rynkowej.
  4. Wyeliminowanie z pierwotnego podziału dochodu narodowego niczym nieuzasadnionej rozpiętości płacowej, z jednoczesnym zapewnieniem płacy minimalnej, stanowiącej podstawę biologicznej egzystencji.
  5. Stworzenie czytelnego, sprawiedliwego i wysoce egzekwowalnego systemu podatkowego, który pozwoli na preferowaniu jednych, a dyskredytowaniu innych rodzajów dochodów przez ustalanie zróżnicowanych stawek i skal opodatkowania.
  6. Stworzenie warunków do materialnego i cywilizacyjnego rozwoju naszego narodu poprzez odpowiednią reorganizację edukacji, nauki, służby zdrowia. W edukacji i nauce szczególności należy stosować zasadę “każdemu według jego możliwości”. W systemie edukacji oprócz przekazania wiedzy i zasad życia w otoczeniu, należy dokonywać oceny i promocji każdego ucznia w zakresie jego możliwości w sensie uzdolnienia, zamiłowania i predyspozycji intelektualnych i psychicznych. W nauce stosując też tę zasadę należy finansować tych, co potrafią. W służbie zdrowia, pomimo piętrzących się problemów, bezwzględną troską i opieką państwa należy objąć dzieci od urodzenia do lat 16-tu. Taką samą troską należy objąć kobiety w ciąży.
  7. Niewątpliwym celem Lewicy jest zdobycie władzy, ale nie po to, aby władza ją zdemoralizowała, ale po to, aby solennie wypełnić swoje zobowiązania wyborcze. Lewica raz a zawsze wyrzuci z języka politycznego sformułowanie “to były tylko obietnice wyborcze”.


Odylon Gawęda.





2010-02-10

Uwagi do niektórych propozycji O. Gawędy

Takst czarny - Autor: Odylon Gawęda.

Tekst czerwony: uwagi Władysława Bujwida

PROPOZYCJE ELEMENTÓW PROGRAMU LEWICY POLSKIEJ

 

1. Podstawowe cele Lewicy i zasady funkcjonowania państwa pod jej rządami.

Dla Lewicy to motto powinno oznaczać spełnienia trzech podstawowych zadań. Po pierwsze, zapewnić godność każdemu człowiekowi, po drugie dbać o sprawiedliwość społeczną i po trzecie zapewnić wolność obywatelską w demokratycznym państwie.

Zabrakło mi:

  • Zapewnić środki do życia każdemu obywatelowi polskiemu.
  • Zapewnić ciągłe rozwijanie i doskonalenie gospodarki, szybsze niż w krajach wysoko rozwiniętych, żebyśmy mogli zbliżać się do poziomu ich stopy życiowej.

…………………

. Wybory do samorządów powiatowych, gminnych (miejskich) powinny odbywać się w okręgach jedno mandatowych.

W obecnej sytuacji lewicy, okręgi jedno mandatowe, w większości okręgów, pozbawią lewicę szans wybrania jej kandydata. 

2. Podstawowe zasady funkcjonowania gospodarki pod rządami Lewicy.

Lewica, kiedy będzie u steru władzy, musi wypełniać hasła ze sztandarów lewicy, głoszące sprawiedliwość społeczną. Sprawiedliwość społeczną, rozumianą nowocześnie odpowiadającą zasadzie “każdemu według jego możliwości”.

Dlaczego możliwości?

Jakie efekty społeczne przynoszą np. niewykorzystane możliwości?

Czy to każdemu wystarczy do przeżycia?

Sądzę, że trafniejsze będzie:

  • Każdemu według jego potrzeb,

  • w zakresie umożliwiającym przeżycie,
  • z uwzględnieniem jego świadczeń dla społeczeństwa,
  • w ramach możliwości społeczeństwa.

………………….

Rozpiętość płacowa w państwie sprawiedliwości społecznej nie może być wyższa niż 20 (?)

Dlaczego np. nie 4?

wypłaty wyższych kwot w formie premii, nagród z tą tylko różnicą, że będą one wypłacane z zysku i nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

Wszyscy pracownicy organizacji uczestniczą w tworzeniu zysku organizacji.

Czy udział pracowników w zysku powinien zależeć:

  • od wkładu pracy w działanie organizacji, mierzonego wynagrodzeniem? czy
  • od uznania szefa organizacji?

……………….

Nakłady na opiekę społeczną powinny być na takiej wysokości, aby mogła być też tu spełniona zasada “każdemu według jego możliwości” (?)

A może:

Aby mogły zapewnić warunki do życia każdemu obywatelowi polskiemu, który nie może zarobić na swoje utrzymanie, z przyczyn od niego niezależnych. Np. dzieciństwo, starość, kalectwo, choroba, bezrobocie.

………..

Po ukończenie etapu, oprócz świadectwa ukończenia szkoły (dyplom, matura), absolwent, abiturient powinien uzyskać opinię jego zdolności, umiejętności intelektualnych, predyspozycji psychicznych i szczególnych uzdolnień.

Wątpliwa jest obiektywna ocena potencjalnych możliwości człowieka.

Kto ma kompetencje do określenia takiej opinii?

Ile będzie nadużyć prawa do wydawania takich opinii?

A jakie łapownictwo!

Można dążyć do zobiektywizowania oceny wyników nauczania.

Kryterium dostępu do następnego etapu kształcenia powinny być tylko wyniki poprzedniego etapu.

Każdy abiturient, na podstawie uzyskanych ocen świadectwa maturalnego i tej opinii, otrzymałby stosowny bonus, uprawniający do przyjęcia na uczelnię.

Opinie takie mogłyby być poufne, przekazywane wyłącznie uczniom, których dotyczą, jako pomoc do wybrania kierunku dalszej nauki lub działalności.

………………….

Podstawowym kryterium oceny jakości uczelni powinny stanowić prace naukowe (badawcze), ocenione przez stosowną komisję państwową. Na tej podstawie powinien być wydany certyfikat jakości, który stanowiłby podstawę określenia ceny studiów na kierunku danej uczelni w sensie zastosowanych bonusów.

Kto będzie zasiadał w takiej “komisji państwowej”?

Jakie będą kryteria takiej oceny?

Podstawowym kryterium oceny jakości uczelni powinna być przydatność dla społeczeństwa absolwentów uczelni,.

……………………..

Rząd musi zapewnić:

- bezpieczeństwo medyczne na terenie kraju;

- ochronę epidemiologiczną ludności;

- profilaktykę w zakresie chorób cywilizacyjnych;

- wszystkim obywatelom polskim podstawową opiekę zdrowotną;

- opiekę zdrowotną kobiet w okresie ciąży i porodu oraz wszystkim dzieciom do lat 16-tu;

- finansowanie nowoczesnych metod, leczenia chorób genetycznych w klinikach akademickich.

…………………

Zrealizowanie tych celów, zadań publicznej ochrony zdrowia wymaga nakładów, które powinien zapewnić odpowiedni system ich finansowania. To, co zapewnić ma rząd, powinno być finansowane z budżetu państwa. Pozostałe zadania muszą być finansowane w ramach sytemu ubezpieczeń. Każdy człowiek w ramach swojej codziennej działalności standardowej posiada ubezpieczenie zdrowotne.

Można to przedstawić w skrócie:

  • Każdy obywatel polski ma prawo do takiej samej podstawowej opieki zdrowotnej, którą należy określić w ustawie.
  • Każdy obywatel polski ma obowiązek płacenia składki na podstawowe ubezpieczenie zdrowotne, w wysokości określonej % od dochodów osobistych, przekraczających minimum socjalne. Ustawa powinna określić % składki, minimum socjalne oraz ubezpieczyciela.
  • Wyceny świadczeń zdrowotnych powinny być jawne, oparte o przyjęte do wyceny określone płace personelu i ceny leków. Placówki medyczne stosujące przyjęte do wyceny płace i leki nie powinny być deficytowe.
  • Wszystkie świadczenia, w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, udzielone obywatelom polskim przez placówki medyczne powinny być opłacone przez ubezpieczyciela.

…………………..

W ramach systemu ubezpieczenia zdrowotnego należy stworzyć konkurencję, tj. powołać kilka publicznych agencji ubezpieczeniowych, z których każda ma zasięg działania na terenie całego kraju i bazuje na zasadzie non profit.

A co będzie jak taka agencja splajtuje?

Te rozwiązanie może być dobre dla ubezpieczeń ponad podstawowych.

…………………..

5. Racjonalny, sprawiedliwy i efektywny system podatkowy.

…………………

System podatkowy jest jednym z ważnych elementu funkcjonowania gospodarki narodowej, jak również istotnym czynnikiem sprawiedliwości społecznej. Dlatego też powinien być systemem przejrzystym, jednoznacznym i tanim, ale również skutecznym.

 Ja sądzę, że podatki powinny zapewnić:

  1. Rozwój gospodarczy, ponieważ jest on drogą do zmniejszenia bezrobocia i poprawy poziomu życia społeczeństwa.
  2. Sprawiedliwy podział dochodu narodowego, a w tym:
    1. Ograniczenie wielkiej, w odczuciu społecznym – nieuzasadnionej, rozpiętości łącznych dochodów osób fizycznych, przeznaczonych do zaspokojenie ich potrzeb.
    2. Łączne dochody osoby fizycznej określają ilu pracowników musi pracować na zaspokojenie jej potrzeb. A to może być miarą wyzysku.

    3. Solidarne świadczenie obywateli, mających legalne dochody, na rzecz obywateli nieposiadających legalnych dochodów wystarczających na przeżycie, z przyczyn od nich niezależnych. Są nimi składki i podatki przeznaczone na świadczenia społeczne.

Można to zapewnić przez:

    • Linowy podatek dochodowy od działalności gospodarczej, jakim jest CIT.
    • Podatek od sprzedaży VAT, a ryczałtowy dla bardzo małych przedsiębiorstw.
    • Progresywny podatek PIT od sumy dochodów osób fizycznych (ze wszystkich źródeł), przeznaczonych na zaspokojenie ich potrzeb.

Obecne możliwości systemów bankowych, komputerowych i Internetu pozwalają uniknąć nadmiaru papieru i zapewnić ściągalność podatku, a nawet jego rozliczanie i płacenie narastające w ciągu roku.

    • Wspólne rozliczanie podatku dochodowego od rodzin objętych wspólnotą majątkową oraz dzieci na utrzymaniu rodziców lub opiekunów.
    • Świadczenia socjalne, nie mniejsze niż minimum socjalne (ok. 0,25 średniej płacy), dla wszystkich obywateli polskich, nieposiadających legalnych dochodów wystarczających na przeżycie, z przyczyn od nich niezależnych.
    • Zwolnienie z podatku dochodów niższych od świadczenia socjalnego, przypadających na osobę samotną lub członka rodziny.

6. Zobowiązania wyborcze Lewicy.

…………..

  1. Wyeliminowanie wpływów politycznych na funkcjonowanie przedsiębiorstw o statusie państwowym,

W tym celu lewica powinna dążyć do powoływania najwyższych kierownictw w organizacjach na podstawie otwartych i jawnych konkursów, których regulaminy powinny zapewnić wybór najlepszych kandydatów.

  1. …………….

W nauce stosując też tę zasadę należy finansować tych, co potrafią.

Pod warunkiem, że to, co potrafią jest potrzebne.